De bouw van de Great Planes Extra 300S van Wim.

                                    Best viewed on 1024 X 768

 

                                               Het project: de Great Planes Extra 300 S.

 

 

                                   Waarom de Extra 300s ?

                                            Niet echt een bewuste keuze maar Eddy had hem toevallig in de aanbieding.

 

                                            De bouw is gestart op 20 oktober 2005.

                                            Geen opleveringsdatum gepland, hij moet niet noodzakelijkerwijs in 2006 vliegen.

 

                                      

           Na twee weken is de stabilo volgens boekje gebouwd.                            Een weekje later wel twee onderdelen af. Dat schiet op.

De kop is er af. Eerste blad kan worden omgeslaan.

 

                                       Samen lijkt het al heel wat.

 

                                       

 

                                        Niet de nylon flapjes, maar degelijke scharnieren.

 

            

           Een paar weekjes pauze, weekenden zijn ook werkdagen.

            Maar toch, ergens moet richting mee gegeven worden aan dit project dus weer aan de slag met dit als resultaat:

 

                                                       

              Standaardscharnieren erin en klaar.                                    Of toch het bijgeleverde spul?

 

Leuk die nylon scharniertjes en misschien goed maar echt vertrouwen nee, terecht?

Toch maar  weggooien en weer de gewone scharnieren erin.

 

                               

           Een paar avonden knutselen –de volgorde van het boekje               Zelfde trucje maar dan in het nieuwe jaar, januari 2006.

          aanhoudende- begint er weer een stapel hout op iets te lijken.

 

                

                                                                                                     Van de onderkant gezien, net echt.

                                                                                 Het schuren is lastig. De hardheid van de plankjes verschilt wel heel erg.

 

 

                                                        

               Een maand zwoegen maar het resultaat mag gezien worden.     De flappers opbouwen en we zijn weer twee weken verder.

 

                 Maart, een heel weekend vrij. Meteen vrijdagavond beginnen met op maat maken.

                  Zaterdag in een keer plakken en prikken.

                                           

               Het lijkt wel een speldenkussen.                                             Door het gebruik van doodgewone witte houtlijm is de droogtijd 8 uur.

                

En dus pas zondag de neuslijst erop. Wie weet wanneer ik weer tijd heb voor de volgende stap.

Ook nu is het weer lastig schuren vanwege de verschillende hardheden hout.

 

                                                          

                                                         27 maart. Het boek zegt me dat nu gestart moet worden met de romp.

                                                         Dat betekent dus eerst de werktafel opruimen om de gestanste delen vast te kunnen spelden.

Een vette streep op het werkblad en de eerste rompdelen aan elkaar geplakt.

 

Een paar stappen verder. Inmiddels medio april. Het vastzetten van de zijpanelen aan de voorste twee schotten (waarvan geen foto’s) gaat met het nodige watergeklieder gepaard.

Volgens het boek de buitenkant natmaken, in de praktijk ongeveer verzuipen om het spul zonder gekraak op zijn plaats te krijgen.

                                                                                

                                                                                                            

                                                                                   Koninginnedag 2006.

                                                                                   Nu het zadel voor de vleugel klaar is kan de zogenoemde belly pan passend gebouwd worden.

                         

                                                                                                                                

                                                               Een stukje plastic er tussen voorkomt dat de vleugel per ongeluk aan de romp vast gelijmd wordt.

                                                                               Kartonnen buisjes erin ter geleiding van de bouten om de vleugel vast te zetten.

 

                              

Met de vleugel keurig gecentreerd worden de schijfjes                    De firewall nu nog niet vastgelijmd. Zo is het later wat makkelijker

over de dowels gelijmd.                                                                        bij het inbouwen en vastzetten van dingen.

Ook de neus begint vorm te krijgen.                                                                                          

                                                                                                                              

           

                                                                        Kartonnen buisjes vlak schuren en phoe, belly pan ook klaar.

 

De onderkant dichtgelijmd met de daarvoor bedoelde plankjes. Na het nodige schuurwerk ziet dat er dus zo uit.

De bevestigingrail voor het landingsgestel is hier ook zichtbaar. De schroefdraad is door “druppelen met secondenlijm” versterkt.

 

 

                                                                        

 Na wekenlang op zijn rug gelegen te hebben mag hij eindelijk op zijn buikje.

 

Balkjes voor het voordek en weer een hoop voodoo.

De firewall zit wel in de neus maar is nog steeds niet vastgelijmd.

      

               

           En Tatjana zag dat het goed was.              Even wat beplanking aanbrengen en de rondingen worden zichtbaar.

 

De kunststof stuurstanggeleidebuisjes erin gelijmd. Waarom nu? Het boek zegt het.

 

                        

   Mei 2006. Tijd voor weer wat actie.                                                                11 juni. Het turtledeck begint vorm te krijgen.

  De staart wordt onder handen genomen.

  Goed spelden en schragen om de zaak mooi haaks te houden.

 

                                    

   Een beetje water, een beetje voodoo, de beplanking krult op zijn plaats.

Zelfde trucje voor de andere kant toegepast.

                       

Een paar nachtjes drogen, beetje schuren. Gelukkig zijn deze delen van hetzelfde plankje gemaakt waardoor het schuren wat prettiger is. Beetje plamuren en het turtledeck is in vorm

Eind juni. Test, test…Zowat alle stukken op zijn plaats. Tijd voor het inbouwen van de besturing.

                            

                                                                                            Voor de ontvanger en de accu’s de nodige schuimrubber erin.

                                                                                                                   Bijkomend voordeel is dat het ook trillingen – dus geluid – dempt.

 

Al met al begint het einde in zicht te komen. Tijd om na te gaan denken over de kleurstelling.

                                                                                                                                             

                                                      11 augustus.    Het plastic grofweg langs de lijntjes uitgesneden.

 

14 augustus.
De motor mag niet aan de boven- of zijkant uitsteken. Hij wordt dus op zijn kop geplaatst.
Net achter de luchtinlaat wordt de opening voor het kleppendeksel gefreesd. Met passen en meten wordt veel tijd versleten. Een uitspraak die ook hier op gaat. Na veel schuurwerk en vaak passen moet het er dan van komen. De lijmpot erbij.
Het resultaat van het nodige plak- en schuurwerk valt niet tegen. De motorkap heeft meteen relatief smalle naden en een mooie gladde overgang. De wheelpants kosten wat meer moeite om tot een redelijk resultaat te komen maar ook daar mag het resultaat gezien worden.

 

Volgende uitdaging.
De uitlaat moet perse in de motorkap. Vind ik mooier dan dat die er buiten bungelt. Het boek geeft meerdere mogelijkheden aan maar alleen met de motor op zijn kant en alleen andere type motoren en uitlaten.
 

 

Na veel passen en meten de zaag in de neus om ruimte te maken.
Als de zaak weer is dichtgeplakt, komt er een laagje polyester over. Dit maakt het meteen brandstofbestendiger.

 

September.
Met mijn hoofd ben ik al bij de uiterlijke details. Schone schijn zakmarzegge.
Even de pilote inpassen. Oeps, te groot. De stuurstangen zitten te hoog om de dame onder de cockpitkap te krijgen.
Het mes erin voor een open ruggetje en ook aan de voorkant komt haar navelpiercing in gevaar. Echter langzaam maar zeker zakt ze ver genoeg over de stangen om de kap op de romp te krijgen.

 

 

16 september.
Ongeveer alles op zijn plaats.
Het spannendste deel van de bouw komt er aan. Wordt het resultaat zoals gewenst en, heel belangrijk, oogt het dan ook zoals gewenst.
Tijd voor demontage en de folie uit de kast te trekken.
- - -
 

25 september.

De motor ligt nu al zo lang te niksen, toch maar eens een keer laten lopen.

Vastgezet op een plankje en in de Workmate geschroefd.

Een paar keer rondgooien met de vinger op de uitlaat om sap aan te zuigen en vervolgens spanning op de gloeiplug.

Na pakweg 5 omwentelingen en een tikje gas loopt hij al, veel te rijk maar voor de eerste keer is dat geen probleem.

Oei, niet te veel gas geven, het plankje wordt dwars in de Workmate getrokken en de Workmate dreigt op te stijgen.

Kappen!

 

                                                                            

                                                                

                               27 september.                                                                                          2 oktober.

                                       De eerste helft van de vleugel is onder dicht.                                       Ook de tweede helft onder in de folie.     

 

                                                                  

 

10 oktober. Bovenkant van linkervleugel dichtgeplakt.   15 oktober. Bovenkant van de rechtervleugel.   

                              17 oktober. Ook de ailerons zitten in het plastic. De vleugel is eigenlijk af.

 

 

                                             8 November.  Het kielvlak, de stabilo en de romp zitten in de folie.

 

                                                                                               .

                         18 november.
                              De Extra totaal bekleed, de verf wordt al geroerd.

 

 

                            Een van de dingen die nog moet gebeuren is uitbalanceren.

                            Het resultaat van deze actie is dat er 185 gram! balast in de staart moet.

                            Even een hulpstuk gemaakt in de vorm van de staart. Voor de bevestiging een bout met moertje erin waarna het lood

                            gegoten kan worden.

 

                           

 

                            31 December, nu kan het schilderwerk toch echt beginnen.

                             Even grondig afwassen en afplakken.

 

 

                      De bijlage verraad al enigszins het beoogde resultaat.

                                                                     

 

                                                                   Het blauw zit er op. (Helaas, een slechte foto.)

 

Een uitdaging.

Er moet fluorescerend rood op komen. De bekende potjes en spuitbussen geven allemaal een keiharde laklaag. Daar waar de folie geen hout raakt en dus kan bewegen gaat die lak barsten. Niet fraai dus.

Ergens staat nog een pot rode drukinkt, in het verre verleden gebruikt om de motorfietsen van een agressieve kleur te voorzien. Deze werkt het beste als er hagelwitte hoogglans lak onder zit.

Wit erop dus. Een mooie glanzende motorkap en dito vleugel als resultaat.

Nu de rode fluorescerend drukinkt opengemaakt. Oei, flink uitgezakt. Roeren dus. En roeren. En roeren. En nog meer roeren.

Helaas het pigment is zo geklonterd dat er niets meer mee te doen is.

Een zoektocht volgt en met een nieuwe pot drukinkt kan de bouw half februari verder.

Maar nu is er toch een behoorlijke tegenvaller. De drukinkt lost de onderlaag op.

Dat betekent dus eerst de witte laklaag eraf voordat ik verder kan.

Gelukkig zit nog niet alles wat rood moet worden in de witte lak en brengt schuurpapier uitkomst voor de bies op de motorkap zodat ik alsnog het begin kan maken.

 

 

Voor de rest van de motorkap is het wel een probleem. Schuren is geen oplossing en verfafbijtmiddel lost niet alleen de verf op maar maakt het ABS boterzacht. Aanpassing van het schema dus.

 

                                                         

 

                   Eerst de vleugel maar afwerken.

                       16 maart. De vleugel zit in de lak.

 

                  

 

                                                                        27 april.

                                                                        Alle delen staan in de lak.

 

                                                   

 

De stukjes losjes en met plakband bij elkaar gehouden.

De opbouw kan beginnen.

 

Tank en servo's vastzetten, stuurstangen verbinden en de ontvanger ook met klitteband op zijn plaats zetten.

 

                           

                                        En uiteraard de verplichte adresgegevens aanbrengen.

 

                               

                               

                                17 mei. Het begint op te schieten.

                                Motor vastschroeven. Uitlaat vastzetten.

                                Wielen erin. Een beetje spelen met de quicklink en de gasservo staat keurig afgesteld.

 

                                                                       

 

Motorkap erop en de propeller vastzetten. En zo ziet het er dan aan de onderkant uit.

 

26 mei. De finishing touch, de cockpit.

 

                           

 

                            inclusief voorbeeld van de te vliegen figuren en de landkaart om niet te verdwalen.

 

                                                     2 Juni 2007.

                                                     Het is zo ver. De Extra 300S is vliegklaar en gaat aan zijn maidenflight beginnen.

 

 

                                                        Even snelheid opbouwen en los.

 

 

                                                      Oeps, trekt een beetje naar links en moet met stevig up gevlogen worden.

 

                                                                                          Met hulp van Karel wordt dit gecorrigeerd.

 

                                                                                          De eerste vlucht is een feit.

 

 

Het bouwproject Great Planes Extra 300 S is succesvol afgerond.